Jesteś w: Strona główna >> Encyklopedia >> K
Kafel
Kafel jest to budowlany wyrób ceramiczny wykonywany z pospolitych glin wapiennych (kafle wapienne)
lub z glin ogniotrwałych z dodatkiem szamotu, o czerepie koloru jasnożółtego lub
kremowego. Kafle stosuje się do budowy zewnętrznych ścian pieców grzewczych i trzonów kuchennych. Licowa strona kafla jest pokryta białym lub kolorowym szkliwem. Od strony wewnętrznej kafle są zakończone nasadą (tzw. rompem lub kołnierzem) umożliwiającą ich wzajemne powiązanie.
Rozróżnia się kafle o powierzchni licowej zbliżonej wymiarami do kwadratu (20X22,5 cm, tzw. berlińskie) i kafle o powierzchni prostokątnej (21X13 cm, tzw. kwadratelowe). Kafle produkuje się w trzech zasadniczych odmianach: środkowe, narożne i wieńcowe. Kafle są stosowane od XIII—XIV w., głównie w krajach północnej i środkowej Europy. Zazwyczaj są zdobione dekoracją plastyczną o motywach ornamentacyjnych, figuralnych i heraldycznych.
W okresie odrodzenia stosowano kafle o formach architektoniczno-budowlanych, podkreślających konstrukcję pieca (kafle fryzowe, gzymsowe itp.). Na przełomie XVI i XVII w. zaczęto stosować kafle płaskie, malowane. W wieku XVII i XVIII używano kafli uformowanych w całe segmenty piecowe. W wieku XIX rozpoczęto wyrób i stosowanie
kafli małych o dekoracji geometrycznej lub roślinnej. Kafle zdobione występują również w sztuce ludowej wielu krajów, w Polsce m.in. na Mazurach w XVIII—XIX w.
kremowego. Kafle stosuje się do budowy zewnętrznych ścian pieców grzewczych i trzonów kuchennych. Licowa strona kafla jest pokryta białym lub kolorowym szkliwem. Od strony wewnętrznej kafle są zakończone nasadą (tzw. rompem lub kołnierzem) umożliwiającą ich wzajemne powiązanie.
Rozróżnia się kafle o powierzchni licowej zbliżonej wymiarami do kwadratu (20X22,5 cm, tzw. berlińskie) i kafle o powierzchni prostokątnej (21X13 cm, tzw. kwadratelowe). Kafle produkuje się w trzech zasadniczych odmianach: środkowe, narożne i wieńcowe. Kafle są stosowane od XIII—XIV w., głównie w krajach północnej i środkowej Europy. Zazwyczaj są zdobione dekoracją plastyczną o motywach ornamentacyjnych, figuralnych i heraldycznych.
W okresie odrodzenia stosowano kafle o formach architektoniczno-budowlanych, podkreślających konstrukcję pieca (kafle fryzowe, gzymsowe itp.). Na przełomie XVI i XVII w. zaczęto stosować kafle płaskie, malowane. W wieku XVII i XVIII używano kafli uformowanych w całe segmenty piecowe. W wieku XIX rozpoczęto wyrób i stosowanie
kafli małych o dekoracji geometrycznej lub roślinnej. Kafle zdobione występują również w sztuce ludowej wielu krajów, w Polsce m.in. na Mazurach w XVIII—XIX w.