Jesteś w: Strona główna >> Encyklopedia >> E
Ekspresjonizm
Ekspresjonizm w znaczeniu najogólniejszym określenie kierunku panującego w kulturze w
pierwszym trzydziestoleciu XX w., głównie w Niemczech, oddziaływającego na inne kraje. Najczęściej jednak termin ten określa styl w różnych
dziedzinach sztuki, w tym również w architekturze. Podstawową cechą ekspresjonizmu był ostry sprzeciw wobec kierunków twórczych
panujących w drugiej połowie XIX w. i w początkach XX w., przede wszystkim wobec impresjonizmu, neoklasycznego estetyzmu i naturalizmu.
W architekturze ekspresjonizm wykazywał liczne powiązania z secesją, przejmując od niej płynność konturu i wizualną miękkość masy budowli oraz tendencję nawiązującą do świata natury. Przejście między secesją i ekspresjonizmem jest płynne, trudne do zdefiniowania.
Formalne cechy ekspresjonizm to:
W architekturze ekspresjonizm wykazywał liczne powiązania z secesją, przejmując od niej płynność konturu i wizualną miękkość masy budowli oraz tendencję nawiązującą do świata natury. Przejście między secesją i ekspresjonizmem jest płynne, trudne do zdefiniowania.
Formalne cechy ekspresjonizm to:
- próby przenoszenia dwuwymiarowych form malarskich na
trójwymiarowe formy architektoniczne,
- dążenie do silnych kontrastów,
- mocno zaznaczone profile,
- plastycznie opracowane masy budynku,
- dążenie do uzyskania efektów światłocieniowych.