Jesteś w: Strona główna >> Encyklopedia >> D
Dach
Dach — górne, płaskie lub krzywiznowe przekrycie budynku, osłaniające jego pomieszczenia przed
opadami atmosferycznymi, słońcem i wiatrem. Składa się z konstrukcji nośnej, pokrycia i ew. z warstwy izolacji cieplnej. Dach z izolacją cieplną chroni
dodatkowo pomieszczenia budynku przed zmianami temperatury.
Konstrukcję nośną dachu stanowią:
Pokrycie dachu wykonuje się z różnych materiałów — blachy, papy, dachówki, gontów i innych, dawniej stosowano płyty azbestowo-cementowe (tzw. eternit). Część lub całość górnej powierzchni pokrycia dachu nosi nazwę połaci dachowej. Dolna krawędź połaci (wystająca poza lico ściany budynku) jest zwana okapem, górna krawędź (miejsce przecięcia się dwóch przeciwległych połaci o linii równoległej do okapu) —kalenicą, boczna krawędź (miejsce przecięcia się dwóch sąsiednich połaci) — narożem, kiedy połacie te tworzą kąt ostry, a koszem jeśli tworzą one kąt rozwarty. Połacie dachowe ograniczone z boku płaszczyzną pionową noszą nazwę szczytu. Do okapów przymocowuje się rynny dachowe łączące się za pośrednictwem specjalnych lejów; z rurami spustowymi odprowadzającymi wodę opadową do sieci kanalizacyjnej. Nachylenie połaci dachowej zależy od miejscowych warunków klimatycznych (duże opady warunkują stosowanie dachów stromych) oraz rodzaju pokrycia dachowego.
Konstrukcję nośną dachu stanowią:
- w dachach stromych — wiązary ciesielskie drewniane, stalowe lub żelbetowe (prefabrykowane);
- w dachach lekko pochyłych i poziomych — belki, kratownice i płyty;
- w dachach o powierzchniach zakrzywionych — dawniej stosownie ukształtowana więźba dachowa, obecnie łupiny żelbetowe.
Pokrycie dachu wykonuje się z różnych materiałów — blachy, papy, dachówki, gontów i innych, dawniej stosowano płyty azbestowo-cementowe (tzw. eternit). Część lub całość górnej powierzchni pokrycia dachu nosi nazwę połaci dachowej. Dolna krawędź połaci (wystająca poza lico ściany budynku) jest zwana okapem, górna krawędź (miejsce przecięcia się dwóch przeciwległych połaci o linii równoległej do okapu) —kalenicą, boczna krawędź (miejsce przecięcia się dwóch sąsiednich połaci) — narożem, kiedy połacie te tworzą kąt ostry, a koszem jeśli tworzą one kąt rozwarty. Połacie dachowe ograniczone z boku płaszczyzną pionową noszą nazwę szczytu. Do okapów przymocowuje się rynny dachowe łączące się za pośrednictwem specjalnych lejów; z rurami spustowymi odprowadzającymi wodę opadową do sieci kanalizacyjnej. Nachylenie połaci dachowej zależy od miejscowych warunków klimatycznych (duże opady warunkują stosowanie dachów stromych) oraz rodzaju pokrycia dachowego.