Obóz warowny — obwarowany teren zajmowany przez wojsko w przerwach działań wojennych,
używany od starożytności aż do XVIII w. Pierwotny wzorzec obozu warownego stanowi starożytne rzymskie castrum romanum — o regularnym układzie na
planie kwadratu, z dwiema krzyżującymi się wzdłuż osi drogami i z czterema usytuowanymi u ich wylotów bramami.
- Obóz
warowny tymczasowy był otoczony wałem z drewnianą palisadą i fosą,
- Obóz warowny stały — murem ceglanym z wieżami
obronnymi.
W wieku XVII nazwą obóz warowny określano twierdzę otoczoną pierścieniem umocnień, mającą formę warownego
czworoboku z czterema fortami na narożnikach, wewnątrz którego była usytuowana dawna bastionowa twierdza lub dawne obwarowania miejskie.